Ale kino!
Za nami początek 17. Warszawskiego Festiwalu Filmowego, jednego z najbarwniejszych wydarzeń w kulturalnym pejzażu stolicy. Na tym festiwalu nie ma nagród ani jury. Pojawiają się gwiazdy, ale nie stąpają po czerwonych dywanach, tylko rozmawiają z widzami. Bo tu najważniejsze są filmy, które przez cały rok dobierają członkowie Warszawskiej Fundacji Filmowej. Szef imprezy Stefan Laudyn pytany o zasady selekcji, odpowiada, że obowiązuje wyłącznie kryterium gustu. I to okazuje się wystarczające dla tysięcy widzów, głównie młodych ludzi, którzy szczelnie wypełniają festiwalowe sale
To tylko fragment artykułu. Aby czytać dalej, kup dostęp poniżej.
4 miliony tekstów od 1989 roku.
Zyskaj dostęp do archiwalnych treści "Gazety Wyborczej".
Znajdź historie, których szukasz.
