Profesor, gleboznawca, doktor honoris causa Akademii Rolniczej im H. Kołłątaja w Krakowie, b. żołnierz Armii Krajowej o pseudonimie "Bąk", "Jan", major Wojska Polskiego. Urodził się 7 lipca 1923 r. w Radomiu. Maturę zdawał w warunkach konspiracyjnych w Liceum im. Jana Zamoyskiego w Lublinie. W 1950 r. ukończył studia na wydziale rolnym w Uniwersytecie Marii Curie- -Skłodowskiej. Stopień doktora uzyskał w 1957 r., doktora habilitowanego w 1964 r., tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1972 r., a zwyczajnego w 1983 r. W 1979 r. został członkiem korespondentem, a dziesięć lat później - członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. W latach 1948-58 był młodszym asystentem, a potem adiunktem w katedrze gleboznawstwa UMCS, następnie w katedrze glebo-znawstwa Wyższej Szkoły Rolniczej w Lublinie (1958-61).