Varga Łaska pychy, czyli Oko kocha, Oko walczy W kulturze celebrytów coraz większą rolę zaczynają odgrywać kapłani katoliccy - rzecz nieco paradoksalna, iż sławę aktorki czy

Marshall McLuhan "Wybór tekstów". przekład. Ewa Różalska, Jacek M. Stokłosa. Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań

Budapeszt ma tę oczywistą przewagę nad Warszawą, że jest nie tylko piękniejszy, i w swoim pięknie szlachetniejszy, elegantszy, ale też i tańszy. Tańsze jest zarówno jedzenie w sklepach, jak i alkohol w knajpach, tańsza również jest komunikacja miejska

Zastanawiam się, czy w Lizbonie można w ogóle bezpiecznie przenocować, nie narażając się na nocną wizytę ducha Fernando Pessoi - pisze KRZYSZTOF VARGA

Pessoa zmitologizował Lizbonę w swojej literaturze, ale miał także ambicje przybliżenia jej zwykłym turystom

"Dziecko w czasie" to książka piekielnie inteligentna, choć dwuznaczna moralnieUtracone dzieciństwo to jeden z żelaznych tematów literatury, ograny jak mało który, wyeksploatowany bez miary, choć często nadal wykorzystywany - jego artystycznej atrakcyjności nie można zaprzeczyć. Ian McEwan zaszedł byka od drugiej strony, złapał nie za rogi, ale za ogon - i efekt jest znakomity. Zabieg przez niego zastosowany jest, wydawałoby się, dziecinnie prosty: pokazać utracone dzieciństwo nie przez kolorowe szkiełko swojego czasu niewinności, ale poprzez los utraconego własnego dziecka; rzecz od razu zmienia wagę, robi się poważna, bo już od początku stajemy twarzą w twarz z dramatem straty dosłownej. To zniknięcie następuje nagle, nie jest długim procesem rozłożonym na lata dojrzewania, nie jest coraz częstszym kontemplowaniem przez protagonistów swoich zmarszczek, łysin, przerostów tkanek tłuszczowych, zwężeń naczyń wieńcowych, jest gwałtowną stratą, być może ostateczną, i to stratą nawet nie najbliższego przyjaciela, nie stratą złudzeń, ale stratą dziecka, a więc części siebie, kawałka swojego DNA.